დიაბეტური რეტინოპათია ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული პათოლოგიაა, რომელიც დიაბეტის გართულებას წარმოადგენს. იგი განპირობებულია ბადურა გარსის სისხლძარღვების დაზიანებით, რაც იწვევს სისხლჩაქცევებს, არასრულფასოვანი სისხლძარღვების გაჩენას, ბადურის შეშუპებას, შორს წასულ სტადიებზე ბადურა გარსის სრულ გადაგვარებასა და ჩამოცლას.
დიაგნოსტიკა:
თავდაპირველად, დიაბეტური რეტინოპათია უსიმპტომოდ იწყება, თუმცა ოფთალმოლოგიური კვლევისას ადრეულ ეტაპზევე შესაძლებელია რეტინოპათიის ნიშნების აღმოჩენა. სწორედ ამიტომ, მნიშვნელოვანია დიაბეტით დაავადებულ პაციენტებს პერიოდულად უტარდებოდეთ სრულყოფილი ოფთალმოლოგიური კვლევა. კვლევის მიზანია ადრეული ნიშნების გამოვლენისთანავე მოხდეს დროული მკურნალობის დაწყება, მომავალში დაავადების პროგრესირების შესაფერხებლად.
რა სიმპტომები ახასიათებს დიაბეტურ რეტინოპათიას?
მკურნალობა:
დიაბეტური რეტინოპატიის მკურნალობა დამოკიდებულია მის სიმწვავეზე. იმის გათვალისწინებით , რომ დიაბეტიან პაციენტებში დარღვეულია ნივთიერებათა ცვლა, გლუკოზის ცვლა, დაზიანებულია სისხლძარღვთა კედლები, შემცირებულია თვალის პიგმენტების (ლუთეინის და ზეაქსანტინის) კონცენტრაცია. დაქვეითებულია მხედველობა , დათრგუნულია ანტიოქსიდანტური სისტემის მუშაობა. იმატებს ოქსიდაციური სტრესი ,რაც თავის მხრივ კიდევ უფრო ართულებს პაციენტის მდგომარეობას.
საწყის ეტაპზე მკურნალობის კომპლექსურ თერაპიაში, რეკომენდირებულია, ვიტამინიზირებული თვალის წვეთების და ანტიოქსიდანტური კომპონენტების შემცველი პერორალური მედიკამენტების მიღება.
დაავადების პროგრესირებასთან ერთად, შესაძლოა საჭირო გახდეს ბადურის პანრეტინალური ფოტოლაზერკოაგულაცია და/ან იტრავიტრეალურად (თვალის შიგნით) მედიკამენტის შეყვანა, რაც ხელს უწყობს ბადურის ახალი სისხლძარღვებისა (ნეოვასკულარიზაცია) და მისი შეშუპების შემცირებას. შორსწასულ ფაზაში კი პაციენტებს ხშირად ესაჭიროებათ ქირურგიული ჩარევა.
დიაბეტური რეტინოპათიის მქონე პაციენტებისთვის - ყოველ 6 -12 თვეში ჩაიტარეთ ოფთალმოლოგიური კვლევა დაავადების პროგრესირების დასაზუსტებლად, რათა თავიდან აიცილოთ შემდგომი გართულებები.